आळंदीच्या माऊली कृपेने उजळलेली ज्ञानज्योत आज पुण्यातून सन्मानाने निवृत्त!! मुख्याध्यापिका हेमलता कुऱ्हाडे: माऊलीच्या आळंदीतून भवानी पेठेत ४० वर्षे ज्ञानामृत वाटणारी तपस्विनी

दिशा लाईव्ह न्यूज--:::-- संतश्रेष्ठ ज्ञानेश्वर माऊलींच्या पदस्पर्शाने पावन झालेल्या आळंदी नगरीतून रोज पहाटे ज्ञानोबांच्या ओव्या मनात साठवून पुण्याच्या भवानी पेठेत ज्ञानदानासाठी येणाऱ्या कर्मयोगिनी सौ. हेमलता नंदकुमार कुऱ्हाडे यांनी ३९ वर्षे १० महिन्यांची अखंड व तपस्वी सेवा पूर्ण करून सन्मानाने सेवानिवृत्ती स्वीकारली. त्यांचा सेवापूर्ती गौरव सोहळा भवानी पेठेतील बापूसाहेब पवार प्राथमिक शाळेत कृतज्ञतेच्या अश्रूंत आणि आठवणींच्या हिंदोळ्यावर संपन्न झाला.

आळंदीच्या मातीतला संस्कार, पुण्याच्या शाळेतला साक्षात्कार 

१९८६ च्या उंबरठ्यावर आळंदीच्या आपल्या निवासस्थानातून पुण्याच्या भवानी पेठेकडे निघालेला त्यांचा पहिला प्रवास पुढे चार दशकांची अखंड परंपरा बनला. इंद्रायणीच्या काठावर वसलेल्या आळंदीतून माऊलींचे दर्शन घेऊन निघालेल्या कुऱ्हाडे मॅडम पुण्याच्या शाळेत पोहोचताच सरस्वतीच्या रूप धारण करीत. पावसाळ्यात इंद्रायणी दुथडी भरून वाहिली तरी, उन्हाळ्यात रस्ते तापले तरी, त्यांचा हा ज्ञानप्रवास एक दिवसही खंडित झाला नाही. 

आळंदीच्या वारकरी संप्रदायातील समता, नम्रता, शिस्त आणि ‘जे जे भेटे भूत, ते मानिजे भगवंत’ ही शिकवण त्यांनी पुण्यातील हजारो चिमुकल्या जीवांमध्ये पेरली. माऊलींच्या अभंगातील ‘दया क्षमा शांति’ हाच त्यांच्या वर्गाचा मूलमंत्र होता. आळंदीच्या विठ्ठल-रखुमाईच्या मंदिरातील काकड आरतीचा प्रसाद जसा भक्तांना ऊर्जा देतो, तशीच ऊर्जा त्यांच्या शिकवणीतून विद्यार्थ्यांना मिळत असे.

       आळंदीहून आलेली शिस्त, पुण्यात रुजलेली गुणवत्ता

आळंदीच्या संस्कारक्षम वातावरणातून आलेली शिस्तप्रियता व कर्तव्यनिष्ठा त्यांनी भवानी पेठेच्या शाळेत अशी काही रुजवली की शाळेची ओळखच बदलून गेली. आळंदीच्या वारीत पंढरीच्या विठुरायाला भेटायला जाणाऱ्या वारकऱ्यांसारखीच निष्ठा त्यांनी ज्ञानदानाच्या वारीत दाखवली. माऊलींच्या पसायदानातील ‘भूतां परस्परे जडो मैत्र जीवांचे’ हा विचार त्यांनी वर्गातल्या प्रत्येक मुलापर्यंत पोहोचवला.

       पुण्यातील सोहळ्यास मान्यवरांची मांदियाळी

या ऐतिहासिक सोहळ्यास प्रमुख अतिथी म्हणून सेवानिवृत्त शिक्षणाधिकारी मा. सुनिलजी कुऱ्हाडे लाभले. पुण्यश्लोक जिजामाता शिक्षण प्रसारक मंडळाचे अध्यक्ष मा. सुनिलभाऊ पवार यांच्या अध्यक्षतेखाली, संस्थेच्या सचिव सौ. कविता ताई पवार, सहसचिव बोराटे सर व मंडळाचे सर्व पदाधिकारी उपस्थित होते.

          आळंदीचे कुटुंब, पुण्याचे ऋणानुबंध

उत्सवमूर्ती सौ. हेमलता मॅडम यांच्या या सोनेरी क्षणाचे साक्षीदार होण्यासाठी आळंदीहून पती मा. नंदकुमार पंढरीनाथ कुऱ्हाडे, सासूबाई श्रीमती यशोदा पं. कुऱ्हाडे, जावई आदित्य दिलीप तापकीर, कन्या ऋतुजा आदित्य तापकीर व नात ओवी असे संपूर्ण कुटुंब पुण्यात आले होते. पुण्यातील प्राथमिक व माध्यमिक शाळेतील सर्व शिक्षिका, शिक्षकेतर कर्मचारी व आजी-माजी विद्यार्थिनींनी आळंदीच्या या लेकीला प्रेमाश्रूंनी निरोप दिला.

‘आईने आळंदीची शिकवण पुण्याला दिली’ – कन्येचे भावोद्गार

कन्या ऋतुजा तापकीर यांनी गहिवरल्या स्वरात सांगितले, "आई रोज पहाटे आळंदीच्या माऊली मंदिरात माथा टेकवून पुण्याला निघायची. ‘माऊली, आज माझ्या हातून एकाही लेकराचे नुकसान होऊ देऊ नकोस’ हीच तिची प्रार्थना असायची. आळंदीने तिला दिलेला सेवाभाव तिने पुण्याच्या हजारो लेकरांवर उधळला. ती आळंदीची सून, पण पुण्याच्या हजारो लेकरांची ‘माऊली’ झाली."

सत्कारमूर्तीचे मनोगत: ‘दोन्ही तीर्थक्षेत्रे’

सत्काराला उत्तर देताना सौ. कुऱ्हाडे मॅडम म्हणाल्या, "आळंदी हे माझे जन्माचे तीर्थ आणि भवानी पेठेतील ही शाळा हे माझे कर्माचे तीर्थ. माऊलींनी मला आळंदीत भक्ती शिकवली आणि पुण्याने मला कर्तव्य शिकवले. ४० वर्षे रोज इंद्रायणीचे पाणी पाहून निघायचे आणि मुठा नदीच्या काठच्या शाळेत ज्ञानामृत वाटायचे. हा प्रवास माऊलींच्याच कृपेने शक्य झाला." यावेळी त्यांनी संस्थेला देणगी स्वरूपात धनादेश अर्पण केला.

नेटके नियोजन

सौ. कामिनी शेंगाळे यांचे समर्पक प्रास्ताविक व नियोजन, तसेच सौ. जयश्री हंगे यांचे ओघवते सूत्रसंचालन यांनी सोहळ्यास शोभा आणली.

आळंदी-पुणे ज्ञानसेतूची सुवर्णसांगता.

आळंदीच्या माऊली नगरीतून ज्ञानाची कावड खांद्यावर घेऊन पुण्याच्या भवानी पेठेत चार दशके अखंड सेवा करणाऱ्या हेमलता मॅडम यांची सेवानिवृत्ती म्हणजे एका पवित्र ज्ञानसेतूची सांगता आहे. इंद्रायणीच्या तीरावरून निघालेली ही ज्ञानगंगा मुठा काठच्या हजारो जीवांना पावन करून गेली.

पुण्याच्या शिक्षण इतिहासात ‘आळंदीच्या माऊलीची ज्ञानकन्या’ म्हणून त्यांचे नाव सुवर्णाक्षरांनी कोरले जाईल.